 sobota 16.10.2010
godz. 12.00 „Używanie Gombrowicza, czyli co robimy z klasykami?” – dyskusja z udziałem prof. Jerzego Jarzębskiego, Kazimiery Szczuki, Andersa Bödegarda, Jean-Pierre Salgasa, Mariana Bieleckiego i Piotra Kłoczowskiego - Muzeum Witolda Gombrowicza we Wsoli (bezpłatny dojazd autobusem ITS Michalczewski sprzed Teatru Powszechnego - godz. 11.15) - IMPREZA TOWARZYSZĄCA
godz. 17.00 „Barfotaupproret” (Rewolucja na bosaka) - spektakl lalkowy, reż. Carina Ehrenholm, Turteatern, Sztokholm (Szwecja) - mała scena
W „Barfotaupproret” główną postacią jest Witold. Tym razem Witold jest dziewczynką. Jest to opowieść o małej, bosej Witoldzie, która wyrusza w świat w poszukiwaniu butów. Bez nich nigdy nie będzie mogła wydorośleć. Tak zaczyna się jej „bunt na bosaka”.
Sztuka została napisana dla Turteatern przez Emmę Broström, a głównym źródłem inspiracji dla młodej dramatopisarki była niedokończona „Historia” Witolda Gombrowicza.
Stworzenie dekadenckiego kabaretu o Witoldzie Gombrowiczu dla dzieci jest nieco dwuznaczne - a na pewno niepoprawne politycznie. Być może dlatego młoda publiczność uwielbia to przedstawienie.
Nummer.se
Jest to fanaberyjny, absurdalnie rozrywkowy i dość specyficzny spektakl. (...) Mia Benson, która genialnie zagrała rolę Henryka w „Ślubie", z ogromną charyzmą prezentuje postać Witoldy, przerośniętego dziecka. Łączy w swojej kreacji wymuskaną precyzję z ponurym humorem, nawet na chwilę nie tracąc z oczu publiczności.
Svenska Dagbladet
Totalny odjazd - powinno się zrobić meksykańską falę! (...) To, że widowisko dla dzieci pozwala sobie na taką swobodę musi wynikać z inspiracji niesamowitą twórczością Gombrowicza oraz artystycznej odwagi, przy pomocy której kierownik teatru, Nils Poletti, ożywił ten peryferyjny teatr. Turteatern jest obecnie jedną z najciekawszych scen Sztokholmu.
Dagens Nyheter
godz. 19.00 „Iwona, księżniczka Burgunda”, reż. Szabó Máté – Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego, Radom - PREMIERA
Iwona to istota prześwietlająca, szczere zwierciadło otoczenia. Można podejrzewać, że odbity obraz jest do pewnego stopnia efektem jej manipulacji. (...) Wydaje się, jakby ludzkie ograniczenia dla niej nie istniały. Jakby chciała, by te granice dla niej stawały się niewidoczne. Jakby cała jej niewykorzystana energia koncentrowała się tylko na tym. Jej niewidzialna siła obraca wszystko w proch. Jest niebezpieczna i straszna. Bolesna i naga. Nieskończenie szczera. Szczera do granic możliwości.
(z notatek reżysera; przekład M. Sagata)
Reżyser radomskiego spektaklu Mate Szabo postanowił akcję „Iwony” umieścić w Nibylandii, czymś na kształt kolorowego wesołego miasteczka, gdzie wszyscy są uśmiechnięci, zadowoleni i szczęśliwi, gdzie na pierwszy rzut oka życie wygląda miło i bezstresowo.
Nagle w tym idyllicznym świecie pojawia się Iwona, osoba z „zupełnie innej bajki”. Wprowadza niebezpieczny zamęt… Dlaczego jest tak cicha? Dlaczego wydaje się być przerażona? Jak zachowa się kolorowy świat z pocztówki, gdy pojawi się lustro, które obnaży jego wewnętrzną pustkę?
niedziela 17.10.2010
godz. 16.30 „Iwona, księżniczka Burgunda” - spektakl lalkowy, reż. Marian Pecko, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. A. Smolki – mała scena
Przedstawienie słowackich twórców to błyskotliwa inscenizacja wydobywająca na powierzchnię najważniejsze myśli z dramatu Gombrowicza, które dzięki narzuconej przez reżysera formie układają się w ironiczny obraz społeczeństwa. Pecko traktuje tekst wielkiego polskiego pisarza niekiedy z wyraźnym przymrużeniem oka, pozwalając aktorom swobodnie bawić się rolami i do woli korzystać z absurdu i groteski.
Pecko zdecydował się na przedstawienie, które w dużej mierze stawia na formę teatru dramatycznego. Wzbogaca je jednak doskonale wykorzystywanymi lalkami, które towarzyszą aktorom, ale są tylko ich wyraźnym, świadomie używanym (lub w innych momentach niemal ostentacyjnie odkładanym) dodatkiem.
Aleksandra Konopko
„Gazeta Wyborcza – Opole”
26.05.2009
Spektakl uhonorowany głównymi nagrodami, m.in. na XXIV Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek (Opole 2009), Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym SPOTKANIA w Toruniu (2009), nagrodą specjalną dla Mariana Pecko podczas XXXV Opolskich Konfrontacji Teatralnych „Klasyka Polska 2010”, nagrodą specjalną XXIV Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Lalkarskiej w Bielsku-Białej (2010); laureat Złotych Masek za rok 2009
godz. 19.00 „Trans-Atlantyk”, reż. Adrian Blanco, Teatro Nacional Cervantes, Buenos Aires (Argentyna)
W tym intrygującym świecie, Blanco siłą ocala “ideologię” autora. Nie partyjną ponieważ, staje się krytyczny wobec Polski najechanej przez komunistyczny reżim, ale także wobec liberalnych oraz ortodoksyjnych kwestii (…). Skrzyżowanie opowiadania z dramatem, jest czymś co niezmiernie interesuje twórcę.
La Nacirón 01.11.2009
Zespół pod reżyserską ręką Adriana Blanco przez półtorej godziny konsekwentnie utrzymuje uwagę widza, nie pozwalając mu ani na moment znużenia, zanurzając go w innym świecie: „świecie Witolda Gombrowicza”.
Leedor.com ’09
Spektakl nominowany w 2009 r. do Nagród Trinidad Guevara i Florencio Sánchez w najważniejszych kategoriach, m.in. za reżyserię, scenografię, muzykę, kostiumy.
godz. 21.00 Teatr IMKA „Biesiada u hrabiny Kotłubaj” (rez. Grzegorz Wiśniewski) – czytanie tekstu z udziałem, m.in. Anny Polony, Jerzego Treli, Tomasza Karolaka - duża scena - IMPREZA TOWARZYSZĄCA
1 | 2 | następne »
Autor(ka):
www.superpani.pl Tagi do artykułu: festiwal gombrowiczowski Gombrowicz teatr powszechny teatr w radomiu
Podziel się z innymi:
           
|
.jpg)
